و براى شيعيان در حين ممات و بنا برين توجيه غبار تنافى بين الاحاديث مرتفع است أَلَّا تَخافُوا بتقدير : بان لا تخافوا متعلق به تتنزل عليهم الملائكه است . يعنى نازل گردند بر ايشان ملائكه به اين كه مترسيد از اعدا و اهوال آخرت وَ لا تَحْزَنُوا و اندوهگين مباشيد از فرزندان و عيال كه در دار دنيا مىگذاريد كه خداى تعالى كار ايشان را ميسازد وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ و خوشحال شويد و شادى كنيد بدخول آن بهشتى كه در دنيا بوديد كه به آن وعده داده ميشديد به زبان پيغمبران « ذلك حين اراهم ملك الموت درجات - الجنان و قصورنا و النبى و الوصيّ و الطيّبين من انها فى اعلى عليين عند الموت » كذا فى الحديث نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ما دوستان شمائيم در زندگانى دنيا و در دنيا حفظ و حراست شما ميكنيم و حق را در دل شما مىاندازيم و بامور خير شما را دلالت ميكنيم وَ فِي الْآخِرَةِ و دوستان شمائيم نزد موت وَ لَكُمْ فِيها و مر شمار است در آخرت يا در جنت ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ آنچه خواهند نفسهاى شما وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ و مر شما را است در آنجا آنچه را كه طلب كنيد . بنا بر اين تدّعون مشتق از دعا بمعنى طلب است نُزُلًا در حالتى كه آنچه شما خواهيد و طلب كنيد مهمانى باشد براى شما مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ از نزد خداى آمرزندهء مهربان وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا و كيست نيكوتر از روى گفتار مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ از آن كس كه خوانده باشد مردمان را بسوى خداى تعالى و عبادت او وَ عَمِلَ صالِحاً و كرده باشد كار شايسته وَ قالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ و گفته باشد كه بتحقيق من از جملهء مسلمانانم اگر چه و و من احسن بحسب صورت استفهام است اما بحسب معنى نفى است به اين معنى كه : و ليس احد احسن قولا ممن دعا الى اللَّه . يعنى نيست هيچ احدى نيكوتر از روى قول از آن كس كه خوانده باشد مردم را بسوى عبادت خداى تعالى . و از اين آيه معلوم مىشود كه انا مؤمن انشاء اللَّه و انا مسلم انشاء اللَّه نبايد گفت زيرا كه اين آيه در مقام مدح واقع شده با عدم قيد انشاء اللَّه و ايضا اين آيه دالّست بر اينكه خواندن بدين حق با عمل